Stokpaard van Troje
De stal ruikt nog naar zadelvet,
een vlaagje hooi in de hal.
De mest is weg, de ruiters ook
de stilte trapt na in elke stal.
Liethorp, ooit een briesend dorp
van klaterend hoef en jeugd die steigert,
ligt nu als een oud paard in het gras,
de ogen dof, de flanken zwijgend.
Geen hoefslag meer op natte bodem,
geen dressuurboog in de mist.
De bok is leeg, de lessen opgeheven,
het erf vergrast, het lot beslist.
Maar ginds, een dorpje verder, gelach
een galop van andere tijden.
Met cowboyhoed en plastic waterbak
springen kinderen dromen lichter dan ze rijden.
Geen stal, geen zadel, geen erfpachtstress,
geen jaarverslag in de kantine
alleen een stok, een hoofd van pluche,
en benen als machines
En wie weet, als straks de oude bak
verandert in een sporthalvloer,
dat daar een meisje stokpaard draaft
met sneakers aan op rijtoer
Want wat verdwijnt, verdwijnt voorgoed
hoe leuk het er ook uitziet
op TikTok draaft de fantasie
maar een stokpaard springt zo hoog niet
No responses yet