Leidsch Dagblad (18 april 2025): Onderzoek bevestigt vermoedens over Valkenburgse meer: oever is gaan schuiven door trillingen. ‘Zandwinner zat veel te dichtbij’
Oeverzucht
De zandkorrels vielen eerst onzichtbaar
toen onmisbaar onder de golven
zoals beloftes van bestuurders
gewetensbezwaar bedolven
Ergens telt een man in maatpak
de kubieke meters te verzetten
met vingers die het slib niet voelen
maar wel de knisperende bankbiljetten
De zandwinner zoog
en vertrok met de buit
liet hellingen achter, steil als leugens
en rekte de vergunning steeds verder uit
Een rivierkreeft graaft zijn tunneltje
onbewust dat op het land
alleen winstmarges tellen en beloften
poreuzer zijn dan de waterkant
De aarde hield haar adem in
tot dat niet langer kon
toen gaf ze mee – ineens
als een verzwegen waarheid:
afgekalfd in vakjargon
Tweehonderdvijftig bij vijfentwintig
zo klinisch kan verlies klinken
maar niet in het geluid van bomen
die naar de diepte zinken
Waar we ooit de zon zagen dalen
in de gouden avondschijn
is nu de steiger zelf ondergegaan
in wat nog land had moeten zijn
Een verwarde reiger staat daar maar
zijn oriëntatie en zijn stekkie kwijt
kijkt naar de planken van de steiger
die langsdrijven op bestuurlijke onverschilligheid
No responses yet